به دريا شكوه بردم از شب دشت
وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت
به هر موجي كه مي گفتم غم خويش
سري ميزد به سنگ و باز مي گشت
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم دی ۱۳۸۴ ساعت ۳:۲۳ ب.ظ توسط منتظر
|
فصل انتظار
کسی نيامد از تبار انتظارمان ببين که مانده ايم سخت در هجوم بي لياقتي
ای آن که درنگاهت حجمی زنور داریکی از مسیر کوچه قصد عبور داری؟
چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی
ای آن که در حجابت دریای نور داری
نوشتههای پیشین
- بهمن ۱۳۹۳
- دی ۱۳۹۳
- مهر ۱۳۹۳
- خرداد ۱۳۹۳
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- بهمن ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۶
- آذر ۱۳۸۶
- آرشيو